بيوتكنولو‍ژي و نانوتکنولوژی امروز

شماره زمستان فصل‌نامه IEEE Technology and Society Magazine طرح روي جلد خود را به توسعه فناوري‌نانو در ايران اختصاص داده است. اين فصل‌نامه بوسيله "انجمن اثرات اجتماعي فناوري" در IEEE(موسسه بسيار مشهور فعال در زمينه فناوري‌هاي پيشرفته) منتشر مي‌شود.

در طرح روي جلد شماره زمستان اين فصل‌نامه، تصاويري از نقشه ايران، سربازان هخامنشي (بيانگر تمدن باستاني ايران) با تصاويري از دانشجويان ايراني و طرحي از نانولوله‌ها ترکيب شده، در پس‌زمينه آن نيز، طرحي از منطقه خاورميانه به چشم مي‌خورد.

اين طرح به دليل انتشار مقاله‌اي درباره توسعه فناوري‌نانو در ايران در اين شماره انتخاب گرديده است. سپهر قاضي نوري و ابراهيم حيدري نويسندگان اين مقاله به بررسي وضعيت آينده فناوري‌نانو در ايران پرداخته‌اند.

اين مقاله اطلاعاتي درباره وضعيت علم و فناوري و برنامه توسعه فناوري‌نانو در ايران به همراه يک دسته‌بندي از اثرات پيش‌بيني شده فناوري‌نانو ارائه مي‌کند. سپس نتايج يک تحليل SWOT درباره وضعيت فناوري‌نانو در ايران ارائه مي‌شود.

منبع:سایت ستاد فنآوری نانو
 

معاون نخست وزير استراليا در 28 نوامبر سال جاري ميلادي سايت Accessnano را راه‌اندازي کرد. اداره فناوري‌نانوي استراليا که زير نظر وزارت علم، تحقيقات و نوآوري اين کشور است، با ايجاد Accessnano ، به دنبال رفع چالش‌هاي نخبگان جوان در اين زمينه است Accessnano .منبع کسب اطلاعات درباره فناوري‌نانو، براي مدارس متوسطه اين کشور است. Accessnano در برگيرنده بخش‌هاي آموزشي مختلفي است که جامعه هدف آن معلمان دبيرستاني است. هر بخش آموزشي طوري سازماندهي شده است که نظريه هاي جالب و مهيج را ارائه کرده و مباحث نظري مناسب براي برنامه‌هاي درسي را پوشش دهد. اين بخش‌ها براي دانش‌آموزان ابتدايي، دبيرستان و موضوع‌هاي درس شيمي سال آخر دبيرستان، مناسب خواهد بود. موضوع‌هايي که در اين بخش‌ها ارائه مي‌شوند عبارتند از: • شناخت مقياس و ويژگي‌ها در سطح نانو؛ • مواد عملکردي: مانند نانولوله‌هاي کربني، نساجي، شيشه و آلياژهاي حافظه شکل‌گيرنده؛ • سلامت و پزشکي: شامل داروسازي، تصويربرداري و تشخيص؛ • وسايل بهداشتي-آرايشي و لوسيون‌هاي ضد آفتاب • ملاحظات اجتماعي فناوري‌هاي نوظهور. هدف از طراحي Accessnano اين است که معلماني که علاقمند به ارائه علوم جديد در برنامه‌هاي درسي خود هستند بتوانند با دسترسي به آنها، اطلاعات موردنظر را فراگيرند. منابع اطلاعاتي پايگاه را تيمي متشکل از صنعت‌گران، دانشگاهيان و معلمان جمع‌آوري کرده‌اند. Accessnano مبتني بر برنامه shine است که توسط معلمان ويکتوريا طراحي شده است.

منبع: سایت ستاد فن آوری نانو

پس از بيش از دو دهه از شروع همه‌گيري ايدز هنوز واكسني براي آن وجود ندارد و پيش‌بيني مي‌شود بدون وجود واكسن موثر ضدايدز همه‌گيري ايدز به خصوص در كشورهاي آسيايي و آفريقايي گسترش بيشتري پيدا كند. ابتلا به ويروس ايدز برخلاف بسياري از عفونت‌هاي ويروسي باعث بروز ايمني نسبت به آن نمي‌شود. بلكه ويروس با نابود كردن سلول‌هاي دستگاه ايمني كه بايد مانع تكثير آن شوند و همين سلول‌ها هستند كه واكسن ‌آن‌ها را فعال مي‌كند و دفاع بدن را از بين مي‌برد. از طرف ديگر HIV مرتباً دچار جهش يا متاسيون مي‌شود و شكل خود را تغيير مي‌دهد و اين امر رديابي آن توسط دستگاه ايمني را مشكل مي‌كند. يك مشكل ديگر نبود معياري يا آزموني براي تعيين بروز ايمني نسبت به HIV است. دستگاه ايمني بدن داراي بازوي اصلي است كه يكي ايمني هومورال يا ايمني ناشي از آنتي‌بادي و ديگري ايمني سلولي آنتي‌بادي‌هاي مولكول‌هاي پروتئيني هستند كه به ويروس‌ها و ساير عوامل مهاجم به بدن مي‌چسبند و مانع فعاليت آن‌ها يا ورود آن‌ها به درون سلول‌ها مي‌شوند. بنابراين آنتي‌بادي نقش مهمي در مقابله با HIV مي‌توانند داشته باشند زيرا HIV مانند ويروس‌هاي ديگر براي تكثير به وارد شدن به سلول‌هاي ميزبان نياز دارد. بازوي دوم دستگاه ايمني, ايمني سلولي, شامل انواع مختلفي از گلبول‌هاي سفيد هستند كه سلول‌هاي آلوده‌شده با ويروس را نابود مي‌كنند. يك علت عمده سختي مبارزه با HIV اين است كه ويروس ايدز جزء مهمي از ايمني سلولي, يعني لنفوسيت‌هاي CD٤ يا سلول‌هاي T كمك‌كننده را نابود مي‌كند. سلول‌هاي T كمك‌كننده هماهنگ‌كننده هر دو بازوي دستگاه ايمني هستند.
هنگامي كه شخص با HIV آلوده مي‌شود, هر دوبازوي دستگاه ايمني فعال مي‌شوند و انواع بسياري از آنتي‌بادي و سلول ايمني را ايجاد مي‌كنند. اما در اكثريت افراد آنتي‌بادي‌ها نمي‌توانند عفونت HIV را مهار كنند, احتمالاً به خاطر اينكه آنقدر با سرعت جهش پيدا مي‌كند كه دستگاهي ايمني نمي‌تواند آنتي‌بادي‌هاي جديد را با همان سرعت توليد كند تا مانع ويروس شوند. اما ايمني سلولي در ابتدا موفقيتي ظاهري پيدا مي‌كند. در اغلب افراد پس از دوره‌اي از افزايش ويروس در خون, ميزان آن در نتيجه‌ي عمل گروهي از گلبول‌هاي سفيد به نام T كشنده سقوط مي‌كند و براي سال‌هاي اين وضعيت حفظ مي‌شود و ويروس به طور پنهاني و غيرفعال در درون سلول‌هاي T كمك‌كننده باقي مي‌ماند اما در نهايت ويروس‌ها برنده مي‌شوند. سلول‌هاي T كمك‌كننده به تدريج مي‌ميرند, دستگاه ايمني مختل مى‌شود و عفونت‌هاي ناشي از عوامل فرصت‌طلب ـ ميكروب‌هايي كه در شرايط معمول و در افراد سالم بيماري ايجاد نمي‌كنند باعث بيماري‌هاي مختلفي در فرد آلوده به ويروس ايدز مي‌شوند و همين عفونت‌هاي فرصت‌طلب هستند كه در بسياري از موارد بيماران را مي‌كشند. ايده اصلي در توليد واكسن‌هاي اين است كه دستگاه ايمني را از پيش تحريك كرده تا هنگامي كه يك عامل مهاجم مثل يك ويروس وارد بدن مي‌شود, دستگاه ايمني كه بيش از اين به علت تزريق واكسن آموخته است آن را شناسايي كند, بتواند با سرعت كافي واكنش نشان دهد و ويروس را نابود كند. اولين تلاش‌ها براي ساختن ويروس ايدز مسيري سنتي را دنبال مي‌كردند. هدف اين بود كه دستگاه ايمني را طوري تحريك كنند تا آنتي‌بادي‌هايي را بسازد كه از عفونت پيشگيري كند. دانشمندان در تلا‌ش‌هاي اوليه براي ساختن واكسن ايدز بر خلاف واكنش‌هاي ويروسي قبلي براي بيماري‌هايي مانند فلج اطفال يا سرخك از ويروس‌هاي زنده ضعيف‌شده يا ويروس‌هاي كشته‌شده استفاده نكردند. در مورد ويروس‌هاي زنده ضعيف‌شده ترس آن‌ها اين بود كه ويروس واكسن جهش پيدا كند و به ويروس‌بيماري‌زاي به وجود آورنده ايدز بدل شود و در مورد ويروس كشته‌شده اين خطر در ميان بود كه در فرآيند پردازش واكسن ويروس‌هاي زنده‌اي باقي بمانند و با واكسن وارد بدن شوند. بنابراين در تلاش‌هاي اوليه از بخش‌هاي بي‌ضرر ويروس براي توليد واكسن استفاده شد با اميد اين‌كه آن‌ها بتوانند دستگاه ايمني را فعال كنند. اين قطعات شامل بخش‌هايي از DNA ويروس يا پروتئين‌هاي يافته‌شده در غلاف ويروس بودند اما نتايج حاصل نااميدكننده بودند. گرچه واكسن‌ها توليد آنتي‌بادي‌ها را تحريك مي‌كردند, آنتي‌بادي‌هاي حاصل (واكنش‌دهندگي وسيع) با انواع ويروس ايدز نداشتند. اين آنتي‌بادي‌ها در محيط آزمايشگاهي با سويه‌اي از ويروس كه واكسن از آن توليد شده بود واكنش مي‌كردند اما نه با نمونه‌هاي .ويروسي به دست آمده از بيماران. بنابراين اين واكسن‌ها ـ به خصوص در شرايط واقعي كه با ويروس‌هاي مرتباً در حال جهش يا متاسيون روبه رو مي‌شوند ـ نمي‌توانستند محافظتي ايجاد كنند. در سال‌هاي اخير برخي پژوهشگران تلاش‌هاي خود را بر تحريك بازوي ديگر دستگاه ايمني يعني ايمني سلولي متمركز كرده‌اند و نه صرفاً آنتي‌بادي‌ها. به اين ترتيب گروهي از پژوهشگران توانسته‌اند واكسن‌هاي تجربي ايجاد كنند كه توانسته‌اند باعث ايمني در ميمون‌ها نسبت به ويروس شود كه در آنها بيماري‌اي شبيه ايدز در انسان ايجاد مي‌كند. در حيوانات واكسينه‌شده پس از آلوده شدن با ويروس عامل بيماري, سلول‌هاي T كشنده فعال شدند و تكثير ويروس را مهار كردند و بيماري به وجود نيامد.
در اين آزمايش‌هاي جديدتر هم از قطعات گوناگون DNA به دست‌آمده از ويروس ايدز استفاده شد كه به خودي خود توانايي ايجاد عفونت نداشتند. در بعضي تجربيات DNA به تنهايي مورد استفاده قرار گرفت, اما قو‌ي‌ترين پاسخ‌ها هنگامي به وجود آمد كه حيوانات مورد آزمايش ابتدا تحت تزريق واكسن DNA قرار گرفتند و سپس قطعات DNA درون يك ويروس بي‌ضرر جاي داده شدند و با تزريق اين ويروس دستگاه ايمني بيشتر تحريك شد. البته بايد در مورد نتايج اين آزمايش‌ها محتاط بود. چون اين آزمايش‌ها بر روي ميمون‌ها و با يك ويروس شبيه ويروس ايدز انجام شده است و موفقيت در آنها لزوماً به معناي موفقيت و ايجاد ايمني در انسان‌ها در مقابل خود ويروس ايدز نيست. از طرف ديگر بايد توجه داشت كه در انسان‌ها ممكن است ١٠ سال يا بيشتر طول بكشد تا عفونت با HIV به ايدز بدل شود و اين امر ارزيابي واكسن را مشكل مي‌كند. به هر حال تنها راه براي تعيين موثر بودن واكسن‌ها آزمايش آنها روي انسان‌هاست. آزمايش واكسن‌ها بر روي انسان‌ها در سه مرحله يا فاز انجام مي‌شود. در فاز I تحقيقات مقدماتي بر روي گروه كوچكي از افراد بالغ سالم كه در معرض خطر ابتلا به بيماري نيستند انجام مي‌شود. اين آزمايش‌ها به منظور بررسي بي‌خطر بودن واكسن و آزمايش واكنش بدن به دوزهاي مختلف واكسن انجام مي‌شود. در صورت موفقيت آزمايش‌هاي فاز I, بررسي واكسن به فاز II, آزمودن واكسن به تعداد بيشتري از افراد داوطلب چه آن‌هايي كه در معرض خطر زياد براي ابتلا به بيماري هستند (در اين مورد افراد آلوده به HIV ) و سپس فاز III, آزمودن واكسن بر روي هزاران افراد در معرض خطر بيماري, وارد مي‌شود. در حال حاضر چندين واكسن تجربي مختلف توليد شده كه براي تحريك ايمني با هردوي ايمني سلولي و ايمني هومورال طراحي شده‌اند. در كشورهاي مختلف از جمله ايالات متحده, كانادا, تايلند, كنيا, اوگاندا, هلند, انگليس و ... در مراحل مختلف آزمايشي هستند و انواع ديگري از واكسن‌ها نيز در مرحله توليد قرار دارندو حتي اگر اين واكسن‌ها مراحل مختلف آزمايش را با موفقيت بگذرانند, وارد شدن آن‌ها به بازار دارويي چند سال ديگر طول مي‌كشد. بنابراين بعيد به نظر ميرسد كه جست و جوي سيزوفوسي دانشمندان براي واكسن ايدز در دهه اول قرن بيست و يكم به پايان برسد و همچنان بايد منتظر ماند.

New york times,june ٥,٢٠٠١

 راستاي ترويج مقوله مالكيت فكري بويژه پتنت در بين محققان و شركتهاي فناورمحور، موسسه داراييهاي فكري و فناوري مدرس، درصدد است تا با همكاري كانون توسعه فناوري دانشگاه تربيت مدرس و ساير مراكز مرتبط با مالكيت فكري كارگاه آموزشي يكروزه كليات مديريت و تحليل پتنت را برگزار نمايد، لذا علاقمندان به شركت در دوره مزبور حداكثر تا تاريخ 30/9/87 بايستي ثبت نام نمايند.

سرفصل كارگاه آموزشي:
* آشنايي با كليات مالكيت فكري و بررسي نقش آن در اقتصاد دانش بنيان،
* مروري بر انواع روشهاي جستجوي پتنت،
* آشنايي با كاركردها و مزاياي تحليل پتنت (شناسايي رقبا، آشنايي از فناوري موردنظر و نيز روند گسترش آن، انتخاب شركاي تجاري و ...)،
* چگونگي بهره گيري از اطلاعات پتنت براي مهندس معكوس در صنعت،
* مطالعه مورد كاوي تحليل پتنت در يك فناوري خاص.

زمان كارگاه : دوشنبه 2/10/87 ساعت 9 الي 16

هزينه كارگاه: 120 هزار تومان

مكان كارگاه: متعاقبا اعلام خواهد شد

مدرس دوره: مهندس نادر نيك كام، مدير واحد مالكيت فكري ستاد ويژه توسعه فناوري نانو

جهت كسب اطلات بيشتر مي توانيد با شماره دبيرخانه كارگاه 88950515 داخلي 128 تماس حاصل فرماييد.

كارگاه آموزشي " پروتئومیکس و کاربرد آن در پزشکی " در

مورخ  24،25دی ماه  87 برگزار مي گردد. علاقمندان جهت ثبت

نام در كارگاه مزبور با سركار خانم زندی " واحد پروتئین شیمی

مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی انستیتو پاستور ایران" با شماره تلفن

20- 66953312 داخلی2466 تماس حاصل فرمایند.

متقاضیان جهت ثبت نام در كارگاه فوق مبلغ یکصد و پنجاه

هزارتومان به شماره حساب 90119 جاری بانک ملی ايران شعبه

پاستور بنام انستیتو پاستور ایران واریز نمایند.

             

دانشمندان براي هدفمند كردن نانوذرات سيليکا آنها را با پليمر پوشاندند تا بتوان از آن براي درمان نخاع آسيب‌ديده در خوکچة هندي استفاده كرد، همچنين آنها براي رساندن PEG و هيدرولازين به سلول‌‌‌‌هاي مغزي-نخاعي(که داراي آسيب ثانويه بودند) از اين نانوذرات ساخته‌شده استفاده کردند.

اين گروه قبلاً از PEG براي درمان موش‌‌‌‌هايي با آسيب مغزي و سگ‌‌‌‌هايي با آسيب نخاعي استفاده کرده بودند. PEG سلول‌‌‌‌هاي آسيب‌ديده را پيدا كرده، محل جراحت را مي‌‌‌‌چسباند و از آسيب بيشتر جلوگيري مي‌‌‌‌کند، همچنين عمل سلول‌‌‌‌ها را به حالت اوليه برمي‌‌‌‌گرداند. در اينجا ترکيب و غلظت PEG عامل محدودکننده است. اگر براي قوي شدن ترکيب PEG، آن را عوض کنيم، اتيلن گلايکول توليد مي‌‌‌‌شود که سم موجود در ضد يخ است. با تغيير غلظت PEG، محلول صابوني شده، در تزريق آن مشکل ايجاد مي‌‌‌‌شود. دانشمندان براي حل اين مشکلات از نانوذرات سيليکا استفاده کردند.آنها اين ذرات را با PEG پوشاندند و براي درمان جراحت نخاعي در خوکچه‌‌‌‌ي هندي به کار بردند. نتايج حاصله، حاکي از بهبود فعاليت فيزيولوژيک اين سلول‌‌‌‌ها بود.

در مرحلة بعد محققان PEG و هيدرولازين(که دارويي ضد فشار خون است) را به نانوذرات سيليکاي متخلخل افزودند. اين ذرات سوراخ‌‌‌‌هايي دارند که دارو را نگه داشته، آن به سلول‌‌‌‌هاي آسيب‌ديده مي‌‌‌‌رساند. هيدرولازين با اين روش مي‌تواند با آسيب ثانوية سلول‌‌‌‌هايي که بعد از جراحت اوليه ايجاد مي‌‌‌‌شود، مقابله کند. وقتي سلول‌‌‌‌ها مجروح مي‌شوند، سموم طبيعي آزاد مي‌‌‌‌کنند؛ آکرولئين يکي از قوي‌‌‌‌ترين اين سموم است که يک تهديد براي صنايع محسوب مي‌‌‌‌شود و هيدرولازين پادزهر آن است.

اين گروه آکرولئين را به سلول‌‌‌‌ها القا کرده، سپس آنها را با PEG و هيدرولازين(که در نانوذرات سيليکاي متخلخل قرار داده بودند) درمان کردند. نتايج حاکي از برگشت عملکرد سلول‌‌‌‌هاي آسيب‌ديده بود

دانشمندان مولكولي ابداع كرده‌اند كه قادر است بيماري سارس را متوقف كند. به گزارش سلامات نیوز، اين تركيب مصنوعي از تكثير ويروس سارس جلوگيري مي‌كند و به اين ترتيب مي‌توان از آن براي درمان اين بيماري استفاده كرد. آرون قوش، استاد دانشگاه پوردو كه سرپرستي تيم سازنده اين مولكول جديد را بر عهده داشته است، مي‌گويد : شيوع سارس در سال 2003 به مرگ صدها نفر منجر شد و هزاران نفر ديگر را بيمار كرد، در حال حاضر درمان قطعي براي اين بيماري وجود ندارد. وي مي‌افزايد: هر چند فعلا اين بيماري تهديدي محسوب نمي‌شود، اما نگراني از بازگشت آن همچنان وجود دارد؛ بنابراين كشف شيوه درمان سارس به عنوان يك سپر ايمني در برابر آن، حائز اهميت است. به گفته قوش، اين مولكول جديد علاوه بر سارس براي مقابله با طيف قابل توجهي از امراض مانند سرطان، خروسك كودكي و تبخال كاربرد دارد. منبع:salamatnews.ir

محققان اروپايي خواستار برگزاري مناظره‌هاي‌ عمومي در مورد مزايا و معايب نانوزيست‌فناوري هستند. در حال حاضر ابهامات زيادي در مورد مزايا و معايب اين علم نوظهور در بين مردم وجود دارد.
نانوزيست‌فناوري، توانايي ايجاد تغييرات انقلابي در جامعه را دارد، اما تاکنون مباحث کمي در مورد اثرات اين فناوري مطرح شده است. اخيرا بر اساس گزارشي که در چارچوب پروژه Nano-bio –Naise انجام شده است، نياز به انجام مناظرات عمومي براي رفع اين ابهامات و ترس‌ها مطرح شده است. اين گزارش در همايش اروپايي زيست‌فناوري که در شهر پاريس برگزار شد، ارائه شده است.
پروژه Nano-bio–Naise توسط اتحاديه اروپا و در چارچوب فعاليت‌هاي علم و جامعه‌ي برنامه ششم علم و فناوري اتحاديه اروپا (FP6) و با بودجه 554 هزار يورو انجام شده است. اين پروژه ارتباطات علمي را با تحقيقات اخلاقي در نانوزيست‌فناوري ترکيب کرده و هدف آن پيش‌بيني مسائل اخلاقي و اجتماعي احتمالي اين فناوري نوظهور است.
بعد از برگزاري يک سري کارگاه، محققاني از اروپا و ايالات متحده‌آمريکا، اطلاعات موردنظر را جمع‌آوري کرده و اثرات نانوزيست‌فناوري را در زمينه‌هاي غذا و پزشکي و حوزه نوظهور ارتقاي توانمندي‌هاي انسان، بررسي کردند. در نهايت در يک کارگاه نهايي روش‌هاي مشارکت اثربخش مردم براي انجام مناظره‌هاي آگاهانه در مورد مسائل مختلف بررسي شد.
ترديدهاي اخير در رابطه با نانوزيست‌فناوري بيشتر در چارچوب مسائل کاربردهاي فناوري‌نانو در غذا، بخصوص غذاهايي که از نظر ژنتيکي دستکاري شده‌اند، مطرح شده است.
در حال حاضر نياز به مشارکت عامه مردم در سياست‌گذاري علم و فناوري نسبت به هر زمان ديگري بيشتر احساس مي‌شود. نانوزيست‌فناوري يکي از اين علوم نوظهور است و به خاطر پيامد‌هاي آن بر انسان و اجتماع ضروري است تا گروه‌هاي مختلف مردم در سياست‌گذاري اين حوزه مشارکت داشته باشند

1- مقدمه
در حالي‌كه تكنولوژي در همه زمان‌ها به عنوان يك متغير اثرگذار بيروني (در كنار متغيرهاي ديگر مانند سياست، فرهنگ، استراتژي رقبا و ...) بر كاميابي استراتژي‌ها و سياست‌هاي شركت‌ها مطرح بوده‌است، مي‌توان به قطعيت اذعان نمود كه تكنولوژي، امروزه نه به عنوان يكي از چند عامل مهم، بلكه به عنوان مهم‌ترين عامل اثرگذار بر موفقيت و يا عدم موفقيت شركت‌ها در بازارهايشان، مطرح مي‌باشد. سرعت روزافزون تغيير و تحولات تكنولوژي‌ها در صنايع مختلف، شركت‌ها را وادار به توجه خاص به اين متغير نموده است.
در راستاي همين تغيير و تحولات است كه مفاهيمي مانند آينده‌نگاري تكنولوژي در حوزه پايش محيط بيروني مطرح مي‌شود.

2- تعريف آينده‌نگاري تكنولوژي
بر اساس تعريف زاكوويك و فيلهو، آينده‌نگاري تكنولوژي به معني "ساخت جمعي پيشرفت‌هاي آينده تكنولوژي با چشم‌انداز پويا، از طريق نظام‌هاي نوآوري و ساختارهاي مشاركتي- اقتصادي مي‌باشد". تعامل ميان اين نظام‌ها و ساختارها منجر به خلق، انتشار و بهره‌برداري از دانش مي‌شود. هدف آيند‌نگاري تكنولوژي، جستجوي نگرش مشترك در مورد مهم‌ترين تقاضاها و زمينه‌هاي تحقيقاتي اميدبخش در آينده و بنا نهادن اولويت‌ها مي‌باشد. همچنين بيان عوامل گوناگون، پيرامون عدم قطعيت‌هاي آينده و محدوديت‌هاي پيچيده‌اش از ديگر اهداف آينده‌نگاري تكنولوژي مي‌باشد.
در واقع مي‌توان گفت كه يك پروژه آينده‌نگاري به معناي فهم بهتر از محيط شركت، شناسايي فرصت‌هاي معطوف به كسب و كار پايدار و بازارهاي جديد بر اساس انتظار از مسيرهاي توسعه تكنولوژيك مي‌باشد.

2-1- روش‌هاي آينده‌نگاري تكنولوژي
آينده‌نگاري تكنولوژي مي‌تواند به روش‌هاي زير انجام پذيرد:
روش دلفي، روش سناريوسازي، روش نگاشتن مسير تكنولوژي، روش پيمايش محيطي، روش ذهن‌انگيزي، روش تحليل ثبت اختراع، روش درخت وابستگي، روش تحليل ريخت‌شناسي، روش تاثيرات متقابل و روش چرخش آينده.

3- تجربه شركت پتروبراس در آينده‌نگاري تكنولوژي
پروژه "آينده‌نگاري تكنولوژي" شركت پتروبراس بر اساس مدل مفهومي ارايه شده توسط مركز مديريت و مطالعات استراتژيك وزارت علم و تكنولوژي برزيل و با بكارگيري سه روش ساخت سناريو، دلفي و نگاشتن مسير تكنولوژي (كه در ادامه به اجمال توضيح داده مي‌شود) در چهار فاز به مرحله اجرا درآمد.

3-1- تبيين اجمالي روش‌هاي بكارگرفته شده توسط شركت
3-1-1- روش ساخت سناريوها: روش سناريوسازي، يكي از روش‌هاي آينده‌نگاري تكنولوژي است كه بر اساس آن، آينده با طراحي سناريوهاي فرضي، ترسيم و تصور مي‌شود. مثلا هنگام جنگ خليج فارس و اشغال عراق، پنتاگون بيش از يكصد سناريو مختلف را براي اشغال عراق در نظر داشت. يعني براي هر رويداد ممكن، چاره‌اي انديشيده بود. ايده اصلي نهفته در سناريونگاري، برنامه‌ريزي براي آينده است؛ به گونه‌اي كه شگفتي‌ها و شوك‌هاي احتمالي در آينده كاهش يافته و تفكر مديران بسط و گسترش بيشتري نسبت به حوادث احتمالي مي‌يابد.
3-1-2- روش دلفي: اين روش به منظور برقراري يك تعامل صحيح بين نظرات واقعي افراد، طراحي شده است. مراحل اجرايي يك مطالعه دلفي شامل انتخاب كارشناسان، تنظيم پرسشنامه، بازخورد و وفاق مي‌باشد.
3-1-3- روش نگاشتن مسير تكنولوژي: اين روش ابتدا توسط شركت "موتورلا" به‌كار گرفته شد. اين روش شامل نمودار زماني چندلايه‌اي است كه منابع تكنولوژي را با اهداف كسب و كار مرتبط مي‌سازد و هدف آن اطمينان از هم‌سويي سرمايه‌گذاري‌هاي تحقيق و توسعه با محيط بخصوص استراتژي‌هاي كسب و كار مي‌باشد.

3-2- اين تحقيق در چهار فاز به انجام رسيد:
3-2-1- فاز اول: در اين فاز با توجه به هدف كلي پروژه كه "خلق و ايجاد يك بازخورد براي برنامه‌‌ريزي استراتژيك شركت و نگاشتن مسيرهاي تكنولوژي در حوزه‌هاي كسب و كار شركت در افق سال‌هاي 2015 و 2030" بوده است، با استفاده از روش تحليل ماتريسي، به تعريف و تبيين اهداف مشخص پروژه پرداخته شده است. به اين منظور شركت با استفاده از يك ماتريس، به دو حوزه تكنولوژي (شامل هفتاد عنوان نظير نانوتكنولوژي، بيوتكنولوژي، مواد جديد و ...) و كسب و كار (بخش بالادستي، بخش پايين دستي، بخش انرژي و گاز و بخش موضوعات جانبي) تقسيم شد.
3-2-2- فاز دوم: پيش آينده‌نگاري. در اين مرحله جهت جمع‌آوري اطلاعات لازم براي آينده‌نگاري، به بررسي گزارش تكنولوژي شبكه داخلي شركت كه ارايه‌دهنده سناريوهاي سالانه و ماتريس‌هاي هوشمند تكنولوژي براي 44 گروه تكنولوژي است و همچنين تحليل جايگاه‌يابي رقبا و عرضه‌كنندگان و مرحله بلوغ تكنولوژي، پرداخته شد. اين مرحله در واقع ساخت مسير تكنولوژي براي صنعت انرژي و درك بهتر از مسايلي است كه در مرحله آينده‌نگاري توسط كارشناسان مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد.
3-2-3- فاز سوم: آينده‌نگاري. در اين مرحله به روش دلفي، پرسشنامه‌هايي بين 281 محقق و مدير از حوزه‌هاي مختلف توزيع شد كه در انتها 136 نفر به پرسشنامه پاسخ دادند. ساختار پرسشنامه شامل 70 سوال بود كه در فاز اول تعريف شده بودند.
3-2-4- فاز چهارم: نگاشتن مسير تكنولوژي. هفتاد تن از مديران تحقيق و توسعه در جلسه‌اي سه روزه از نتايج بدست آمده از فاز قبل (تحقيق دلفي)، براي نگاشتن مسير تكنولوژي استفاه كردند.

3-3- سمينارهاي خارج از شركت: به منظور بهره‌گيري از ديدگاه متخصصان خارج از شركت، چهار سمينار مجزا با همكاري شركت‌هاي مشاوره‌اي انجام شد كه در نهايت با بررسي مديران و كارشناسان فني شركت پتروبراس، 22 عنوان موثر ديگر بر استراتژي‌هاي شركت، مورد شناسايي قرار گرفتند.

4-3- تصميم‌گيري
نهايتا كميته تكنولوژي پتروبراس با استفاده از نتايج مراحل قبل، برنامه استراتژيك شركت را طي جلساتي كه از دسامبر 2005 تا فوريه 2006 برگزار شد، تدوين نمود و در نهايت مديريت ارشد شركت، طرح كميته را در مارس 2006 تاييد كرد.

5-3- نتيجه‌گيري
نتايج بدست آمده كه ماحصل يكپارچگي سه روش مختلف آينده‌نگاري است، انعكاسي از چگونگي اكتشاف، توسعه و استفاده از تكنولوژي‌هايي است كه نقشي مهم در تحقق منافع استراتژيك سازمان دارند. اين فرآيند منجر به شكل‌گيري مجموعه‌اي از فرصت‌هاي تكنولوژيكي بلندمدت براي مديريت ارشد پتروبراس شد كه فراتر از افق زماني طرح‌ريزي استراتژيك سنتي شركت بوده است.
منبع :شبکه تحلیلگران تکنولوژیhttp://www.itan.ir/?ID=1492

مسیری که یک دارو از آزمایشگاه تا داروخانه طی می کند، معمولاً طولانی و هزینه بر بوده و حداقل یک دهه یا بیشتر به طول می انجامد. اغلب این آزمایشات به دلیل بررسی اثرات فرعی و سمی دارو مستلزم صرف وقت و هزینه زیادی است.

 در نتیجه شرکت های بزرگ شیمیایی و داروسازی  و دارو سازان به دنبال راهی هستند که این ارزیابی ها را سریع تر و ایمن تر انجام دهند و مجبور به انجام آزمایشات زودهنگام بر روی حیوانات آزمایشگاهی نشوند.

محققان دانشگاه Renssealer با همکاری دانشگاه های  Californiaو Berkeley اعلام کردند که موفق به ساخت تراشه های زیستی (BioChip) شدند که می توانند میزان سمیت داروهای مدنظر را طی یک آزمایش کوتاه نشان دهند. این تراشه ها به نام های   MetaChip و   DataChipخوانده می شوند و تقلید جالبی از فرآیندهای بدن درهنگام مصرف دارو، هستند.

MetaChip : در اصل یک ورقه شیشه ای است که متشکل از 20 قطره نانو لیتری از آنزیم های بدن انسان می باشد. محققان می توانند میزان سمیت ترکیبات ساخته شده خود را با این قطرات آنزیمی، آزمایش کرده و شاهد عکس العملی که نشان میدهند باشند.

: DataChip ورقه شیشه ای است که توسط قطراتی آستر شده است که حاوی سلول های کشت شده از اندام های کبد، مثانه یا کلیه می باشد. محققان می توانند ترکیبات ساخته شده خود را روی این قطرات بریزند ومیزان ایمنی و رشد یا مرگ و میر سلول ها را بر حسب زمان اندازه گیری کنند.

پرفسور Jonathan Dordick، عضو هئت علمی  بیولوژی و شیمی دانشگاه Renssealer می گوید: "70% علت ناموفق بودن یک دارو سمیت آن است. اگر ما بتوانیم این مسئله را زودتز متوجه شویم،هرگز به آزمایش روی آنها ادامه نخواهیم داد. و درنتیجه به ازای هر ماده ساخته شده، صدها ملیون دلار صرفه جویی می شود. و دیگر لازم نیست برای درک نحوه عمل آنها، بر روی حیوانات زیادی آزمایش به عمل آید. هر چند که در آن صورت هم ممکن بود در انسان تظاهر متفاوتی داشته باشد. اما این مطلب بدان معنا نیست که ما می توانیم حیوانات را به طور کامل از روند آزمایشات خود حذف کنیم، بلکه حیوانات می توانند تنها در مراحل پایانی کار مورد استفاده قرار گیرند."

DataChip ها می توانند در روند رشد و توسعه خود در آینده، علاوه بر سلول های یاد شده، حاوی انواع مختلفی از سلول های بدن مانند سلول های قلبی، عصبی، پوستی و... ،  باشند.

همچنین این کمپانی در صدد است که تراشه های زیستی تولید کند که هم زمان بتواند آزمایشات دیگری علاوه بر میزان سمیت ماده دارویی (مانند میزان حساسیت) را نیز بر روی این سلول ها انجام دهد.

ترجمه: سعیده کی ارسلان

منبع:http://www.sciam.com سایت انجمن ژنتیک ایران

يک گروه پژوهشي از دانشگاه MIT، در حال تحقيق روي ميله‌‌هاي کوچک طلا براي استفاده از آنها در مبارزه با سرطان هستند. عرض اين ميله‌ها ده ميليونيم متر و طولشان 40 ميليونيم متر است. فرق اين مواد با نانوطلاهاي کروي‌اي که قبلا ساخته مي‌شد، در توانمندي آنها براي جذب نور زيرقرمز است. ليزر زيرقرمز بدون وارد ساختن آسيب به سلول‌‌هاي اطراف، آنها را فعال مي‌کند؛ زيرا سلول‌‌ها توانايي جذب اين نور را ندارند.

سطح خارجي اين ميله‌‌ها پوشيده از مولکول‌‌هايي است که در حين مراحل توليد به‌‌عنوان محصول جانبي ايجاد مي‌‌شود، اين مولکول‌‌ها مانع از بروز خاصيتي مي‌‌شوند که محققان ايجاد آن را پيش‌بيني مي‌كردند. اين مولکول‌‌هاي آلي، CTAB هستند و تمايل دارند تا از سطح جدا شده، دوباره به آن بچسبند. وجود CTAB، در چسبيدن ساير مولکول‌‌هايي كه در رساندن DNA و داروها به اين ماده استفاده مي‌شود، مشکل ايجاد مي‌كند.

محققان دريافتند گرمايي که از طريق نور زيرقرمز به نانوميله‌‌ها مي‌‌رسد، در غلظت‌‌هاي کم CTAB، بيشتر و در غلظت‌‌هاي بالاتر CTAB، کم‌‌تر به‌وسيلة جذب مي‌شود، اين مسئله مي‌‌تواند در از بين بردن تومورها به روش سوزاندن بسيار مهم باشد.

همچنين آنها دريافتند که چگونه مي‌توان CTAB را با گروه شيميايي تيول جايگزين کرد؛ زيرا گروه تيول محکم‌‌تر به نانوميله متصل مي‌‌شود و مانند CTAB تمايل به جدا شدن و اتصال دوباره ندارد و مولکول‌‌هاي ديگر مانند DNA، مي‌‌توانند به‌راحتي به انتهاي تيول متصل شوند.

اين گروه در آينده مي‌‌خواهند نانوميله‌‌هايي بسازند که حامل DNAهايي با کاربرد مشخصي باشد كه حتماً به سلول هدف برسند؛ براي مثال از DNAهايي استفاده کنند که مي‌‌تواند ساخت پروتئين را متوقف کرده، از بيان بيش از حد آن جلوگيري کند.
 

محققان دانشکده فني دانشگاه تهران با همکاري پژوهشگاه صنعت نفت، موفق به توليد آزمايشگاهي نانوفيلتر تصفيه کننده آب از آلودگي‌هاي ويروسي و ميکروبي با استفاده از نانولوله‌هاي کربني براي مصارف دارويي شدند.

با توجه به آنکه آب يکي از پرمصرف‌ترين مواد در تهيه مواد اوليه، فرمولاسيون و توليد مواد دارويي است و از نظر استاندارد و کيفيت، کنترل ميکروبي آب در مراحل تهيه، نگهداري و توزيع آن حائز اهميت مي‌باشد، فيلترهاي با اندازه تخلخل نانومتري با توانايي تصفيه آب از آلودگي‌ها مي‌توانند نقش مهمي را ايفا کنند.

اين پژوهش توسط آقاي مهندس سيد طه سيدمصطفوي فارغ‌التحصيل کارشناسي ارشد مهندسي شيمي دانشگاه تهران با راهنمايي آقاي دکتر محمدرضا مهرنيا (عضو هيات علمي دانشگاه تهران) و آقاي دکتر عليمراد رشيدي (عضو هيات علمي پژوهشگاه صنعت نفت) در قالب پروژه کارشناسي ارشد، انجام شده است.

آقاي سيدمصطفوي در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري‌نانو اظهار داشتند: "در حال حاضر فناوري فيلتراسيون نقش مهمي در تهيه آب‌هاي دارويي ايفا مي‌کند و گستره بزرگي از کاربردها را به خود اختصاص داده است. با توجه به ضرورت حذف ويروسها و ميکروب‌ها از آب و کوچکي اندازه آنها، توليد فيلتري با اندازه تخلخل نانومتري امري ضروري به‌نظر مي‌رسد".

ايشان در ادامه گفتگو و در تشريح نحوه انجام کار افزودند: "اين پژوهش در دو مرحله ساخت نانوفيلتر از نانولوله‌هاي کربني در شرايط بهينه و سپس تست آن براي جداسازي ويروسها و ميکروبها انجام شده است. در مرحله ساخت نانوفيلتر ابتدا به روش شناورسازي کاتاليست، نانولوله‌هاي کربني از خوراک هيدروکربني در دماي 900 درجه سانتيگراد توليد و سپس به طور پيوسته در همان راکتور به صورت نانوفيلتر شکل‌دهي گرديد.

پس از آن مقاومت مکانيکي آن طي عمليات حرارتي و استفاده از افزودني‌ها بالا برده ‌شد. قابليت جداسازي ويروس‌ها و باکتري‌ها توسط اين نانوفيلتر به ترتيب با انجام آزمايش جداسازي ويروس MS2 و باکتري Ecoli، که به عنوان شاخص جداسازي ويروس‌ها و باکتري‌ها در مقالات مطرح هستند، مورد بررسي قرار گرفت که با نتايج موفق‌آميزي همراه بود. علاوه بر اين امکان جداسازي يونهاي چندظرفيتي توسط فيلتر نيز آزمايش شد که نتايج آن نشان‌دهنده وجود اين قابليت براي فيلتر بود".

مهندس سيدمصطفوي در پايان به امکان استريل کردن اين نانوفيلتر به‌وسيله حرارت و همچنين احياء کامل آن پس از مصرف اشاره نمودند و توسعه اين نوع از فيلترها و انجام فرآيندهاي تصفيه را با آنها در مقايسه با فيلترهاي ديگر کم‌هزينه‌تر و با مصرف انرژي کمتر عنوان کردند و در صورت حمايت صنايع ذي ربط توليد اين نانوفيلتر را در مقياس صنعتي امکان‌پذير دانستند.
 

سال‌هاي زيادي بود كه ضد سرطان‌‌هاي پلاتين‌دار عوامل درماني ثابت‌شده‌‌اي محسوب مي‌شدند؛ اما سميت، طول عمر کوتاه آنها در بدن و توانايي تومور در ايجاد مقاومت عليه آنها،کاربردشان را محدود مي‌کرد. گروهي از دانشمندان امريکايي و آلماني به‌‌منظور فائق آمدن بر اين محدوديت‌‌ها، از نانولوله‌‌هاي کربني هدفمند به‌عنوان عامل دارورساني براي رساندن فرم غير فعال پلاتين به سلول‌‌هاي سرطاني استفاده کردند. اين مواد به‌وسيلة خود سلول‌‌هاي سرطاني به عوامل سمي ضد سرطان تغيير مي‌‌يابند.

نام اين روش سيستم دارورساني longboat براي رساندن کلاهک پلاتيني است و در آن ترکيبات پلاتين‌دار به‌‌سختي به سطح نانولوله‌‌ها مي‌‌چسبند. ترکيب پلاتين‌دار مورد استفاده، پلاتين IV-است که علاوه بر اتصال به نانولوله‌‌ها توانايي اتصال به مولکول‌‌هاي ديگر را هم دارد. محققان از اين توانايي در چسباندن فوليک اسيد(عامل هدفمند‌کننده براي تومورها) به کلاهک پلاتيني بهره بردند.

با تجويز اين مواد به سلول‌‌‌‌هاي توموري که گيرندة فوليک اسيد را بيش از حد بيان مي‌‌کند، نانولوله‌‌هاي متصل به ترکيبات پلاتين‌دار و فوليک اسيد، سريعاً وارد سلول‌‌هاي هدف شده، سپس آنزيم‌‌هاي سلول، پلاتين- IV را به شكل سمي پلاتين- II تبديل مي‌‌کند. اين تبديل شيميايي نتيجة رها شدن پلاتين از نانولوله‌‌ها و کسب توانايي ورود به هسته است. درون هستة پلاتين بر DNA اثر کرده، باعث مرگ سلول مي‌شود. آزمايش‌هاي انجام‌شده روي محيط کشت سلول‌‌هاي سرطاني نشان مي‌‌دهد که قدرت ضد توموري اين فرمولاسيون هشت برابر بيشتر از داروي سيس‌‌پلاتين است.
 منبع:ستاد فناوری نانو

مهندس سارا شفيعي دانشجوي کارشناسي ارشد بيومتريال دانشگاه صنعتي اميرکبير در قالب پروژه کارشناسي ارشد خود موفق به سنتز يک هيدرکسيد دوگانه لايه‌اي خاص شده است که در ساخت سامانه‌هاي‌ کنترل شده رهايش دارو کاربرد دارد.

اين پژوهشگر در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو گفت: "هيدروكسيدهاي دوگانه لايه‌اي، كاربردهاي فراواني در صنايع مختلف دارند. يكي از پراهميت‌ترين كاربردهاي زيستي آنها در سامانه‌هاي رهايش كنترل‌شده دارو است. در اين پروژه ما موفق به سنتز هيبريد Ibuprofen-LDH شده‌ايم و رفتار رهايش آنرا با استفاده از روش‌هاي هم‌رسوبي و تعويض آنيوني مورد بررسي قرار داده‌ايم".

مهندس شفيعي در خصوص جزئيات اين پژوهش و دستاوردهاي آن گفت: "سامانه‌هاي فعلي انتقال دارو، پليمري هستند و مقادير بالايي از دارو را به بدن منتقل مي‌کنند. اين امر موجب بروز عوارض جانبي بسياري مي‌گردد. سامانه جديدي که در اين تحقيق معرفي شده، از لايه‌هاي نانومتري رس تشکيل شده و مي‌تواند دارو را با مقادير پايين و اثربخشي بالا به بدن منتقل نمايد. با اين سامانه مي‌توان دارو را در مقياس مولکولي ميان لايه‌هاي نانومتري رس قرار داده و آنرا در بدن بيمار رها کرد. اين عملکرد با افزايش حلاليت دارو در معده، مشکل کمي حلاليت سامانه‌‌هاي فعلي را رفع کرده و اثرات جانبي دارو را از ميان مي‌برد. در اين پژوهش ايبوپروفن به عنوان داروي نمونه استفاده شده است، در حاليکه مي‌توان از آن در درمان سرطان نيز استفاده کرد. لايه‌هاي نانومتري اين سامانه، پتانسيل بالايي براي حمل داروهاي تاکسول و ام تي ايکس (داروهاي ضدسرطان با حلاليت بسيار پايين) دارند و حلاليت اين داروها را به ميزان قابل‌توجهي افزايش مي‌دهند".

اين پروژه با راهنمايي دکتر صولتي انجام شده و جزء اولويت‌هاي فناوري نانو در کشور است.
منبع :ستادفنآوری نانو

موضوع كارگاه: روش‌هاي انتقال ژن به گياهان

پژوهشگران دانشگاه تربیت مدرس با همکاری سازمان انتقال خون ایران، موفق به تبدیل سلول‌های بنیادی مغز استخوان به سلول‌های کبدی روی داربست سه بعدی نانو الیاف شدند.

دکتر سمیه کاظم نژاد، پژوهشگر طرح، نارسایی شدید کبدی را یکی از بیماری‌هایی که درمان آن بسیار دشوار است، ذکر کرد و گفت: معمولا در این دسته از بیماران، پیوند کبد تنها راه باقیمانده برای ادامه حیات است، از این روی، مراکز پژوهشی گوناگون به دنبال استفاده از سلول‌های بنیادی برای تبدیل به سلول‌های کبدی هستند، ولی ساختار دو بعدی استفاده شده تاکنون به علت از بین رفتن کامل کبد به عنوان محل رشد سلول‌های جدید، موفقیت چندانی را نصیب پژوهشگران نکرده است.

وی افزود: در این پژوهش، نخست سلول‌های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان جداسازی شده و روی داربست پلیمری سه بعدی در مقیاس نانو که برای این تحقیق در مرکز فن آوری بن یاخته تهیه شده بود، قرار داده شد.

دکتر کاظم پور نتایج به دست آمده از کشت سلولی را نشان دهنده تبدیل موفقیت‌آمیز سلول‌های بنیادی به سلول‌های کبدی ذکر کرد و گفت: این سلول‌ها توانایی ترشح نشانگرهای کبدی را داشتند.

منبع: سایت تابناک(سرویس خبری بیوتکنولوژی)

محققان نوعی پادتن جدید تولید كردند كه در درمان بسیاری از سرطان ها به ویژه سرطان های تخمدان و سینه موثر است. پژوهشگران دانشگاه كارولینا این پادتن را كه  موسوم به 6-DS است، ساخته اند. این پادتن به سلول های سرطانی متصل می شود و می توان از آن برای از بین بردن این سلول ها استفاده كرد. همچنین پژهشگران از این پادتن ویژه برای انتقال داروهای ضد سرطان به سلول های سرطانی استفاده می كنند. به گفته محققان به علت اینكه این پادتن به طور اختصاصی عمل می كند و فقط به سلول های سرطانی متصل می شود آثار زیانبار داروهای ضد سرطانی را بر سلول های سالم بدن، به شدت كاهش می دهد. منبع:salamatnews.ir

۱۵ سال پيش دانشمندان به چگونگي خاموش كردن ژني خاص پي بردند؛ اما اين روش ـ که به تداخل RNA معروف است ـ به‌سختي قابل اجراست. هم‌اکنون دانشمندان امريکايي با استفاده از فناوري‌‌‌نانو راهي براي حل اين مشکل يافته‌‌‌اند؛ روش آنان 10 تا 20 برابر مؤثرتر از روش معمول است، در اين روش يک ابزار خاموش‌کنندة ژن ـ که به siRNA معروف است ـ به سلول تزريق مي‌شود.

قطعة کوچکي از RNA مي‌‌‌‌‌‌تواند با عمل خاموش کردن يا غير فعال کردن قطعه‌‌‌اي از کد ژنتيکي، پروتئين‌‌‌سازي را متوقف کند. معمولاً در آزمايشگاه‌‌‌ها براي دست‌‌‌يابي به اين هدف، سعي بر آن است كه آن قطعة خاص از ژن را پيدا کنند. در پزشکي از تداخل RNA براي درمان بيماري‌‌‌هاي مختلف از سرطان سينه گرفته تا مشکلات ديداري استفاده مي‌‌‌کنند.

در مطالعة اخير از نقاط کوانتومي استفاده شد. اين توپ‌‌‌هاي فلورسانت ـ که از مواد نيمه‌رسانا ساخته شده بود ـ تنها شش نانومتر طول داشت. نقاط کوانتومي به‌دليل خصوصيات نوري منحصربه‌‌‌فرد، متناسب با اندازه‌شان رنگ‌‌‌هاي متنوعي را ساتع مي‌کنند. اين نقاط براي تصويربرداري از سلول، ساخت سلول‌‌‌هاي خورشيدي و ديودهاي صادرکنندة نور، ساخته شده‌‌‌اند.

هر نقطة کوانتومي را يک اسفنج پرتوني ـ که بار مثبت حمل مي‌‌‌کند ـ مي‌پوشاند. بار منفي siRNA آن را از اينكه به‌تنهايي به ديوارة سلول نفوذ كند، ناتوان ساخته‌است؛ اما اتصال نقاط کوانتومي به siRNA،اين قابليت را در آن ايجاد مي‌‌‌کند، همچنين با اين اتصال، siRNA مي‌‌‌تواند از دست اندوزوم‌‌‌هاي سلول ـ که مواد ورودي را احاطه مي‌‌‌کنند ـ بگريزد. با ورود اين مجموعه به سلول، siRNA مي‌‌‌تواند در توليد پروتئين تداخل ايجاد کند.

با تنظيم شيميايي وضعيت پرتوني دور نقاط کوانتومي، دانشمندان مي‌‌‌توانند استحکام اتصال اين نقاط به siRNA را کنترل کنند. استفاده از نقاط کوانتومي، نسبت به روش موجود، روش بهتري براي متوقف کردن عملکرد ژن‌‌‌هاست. عملاً زماني که siRNA همراه نقاط کوانتومي به سلول رسانده مي‌‌‌شود، توليد پروتئين به مقدار 2 درصد خود مي‌‌‌رسد؛ در حالي كه در صورت استفاده از روش موجود توليد پروتئين به 13 تا 51 درصد کاهش مي‌‌‌يابد.

خصوصيات فلورسانت نقاط کوانتومي به دانشمندان اين اجازه را مي‌‌‌دهد که حرکت siRNA را مشاهده کنند. در روش‌‌‌هاي قبلي مسير siRNAها در کمتر از يک دقيقه غير قابل رديابي بود؛ اما نقاط کوانتومي که خود براي تصويربرداري طراحي شده‌‌‌اند، مي‌‌‌توانند تا يک ساعت از خود نور منتشر کنند. در اين مطالعه نويسنده توانسته تا ساعت‌‌‌ها بعد، مسير خاموش‌کنندة ژن را رديابي کند.

سميت روش جديد براي سلول 5 تا 10 برابر کمتر از مواد شيميايي موجود است. نقاط کوانتومي ماشين‌‌‌هاي حمل‌‌‌ و ‌‌‌نقل ايده‌‌‌آلي هستند و اثرات جانبي منفي ايجاد نمي‌‌‌کنند. تنها تغيير زيستي موجود، مربوط به اثر ناخواستة توليد يک سري پروتئين‌‌‌هاست كه به‌وسيلة siRNA صورت مي‌گيرد. دليل اصلي مؤثرتر بودن نقاط کوانتومي نسبت به روش‌‌‌هاي قبلي هنوز در قالب سؤال مطرح است. به عقيدة محققان اين اثر بيشتر مربوط به فرار از اندوزوم‌‌‌ها و توانايي جداشدن از siRNA است.

نقاط کوانتومي هنوز براي استفاده در انسان تأييد نشده‌‌‌اند. هم‌اکنون محققان در حال تغيير اين روش روي ذرات اکسيد آهن هستند که انواع متعددي از آن براي استفاده در انسان به‌وسيلة FDA تأييد شده‌است، همچنين اين گروه به دنبال هدفمند کردن سلول‌‌‌هاي سرطان از طريق چسباندن آن به نشانگر خاصي در سطح سلول هستند. به عقيدة آنها اين ساخته به‌دليل غير سمي بودن اکسيد آهن و زيست‌‌‌تجزيه‌‌‌پذير بودن پليمرهاي آن، نسبت به نقاط کوانتومي در درمان in-vivo با siRNA کاربردهاي مهمي دارد. 

منبع: سایت ستاد فنآوری نانو(http://www.physorg.com/news133455809.html)
 

محققان دانشگاه پيام نور يزد با همکاري اساتيد دانشگاه تهران موفق به توليد نانوکامپوزيت نافئين- ريبوفلاوين شدند. اين نانوکامپوزيت امکان انتقال الکترون را براي مواد حياتي مانند پروتئين‌ها محيا نموده و با کاتاليز نمودن واکنش ردکس پروتئين، مي‌تواند در طراحي انواع حسگرهاي‌ زيستي مفيد واقع شود.

دکتر سعيد رضايي زارچي، عضو هيئت علمي دانشگاه پيام نور استان يزد و دانش‌آموخته دکتري بيوفيزيک دانشگاه تهران، در ادامه تحقيقات دوره دکتري خود و با حمايت‌ و راهنمايي‌ دکتر علي اکبر صبوري عضو هيئت علمي مرکز تحقيقات بيوشيمي و بيوفيزيک دانشگاه تهران موفق به سنتز اين نانوکامپوزيت شدند.

ايشان در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري‌نانو، اظهار داشتند: "عمل ردکس پروتئين‌ها و آنزيم‌ها به علت قرار گرفتن يون فلزي آن در داخل شيلد پپتيدي، به سختي انجام مي‌شود. اصلاح سطح الکترود با برخي نانومواد اين عمل را کاتاليز و تسهيل مي‌کند. هدف اين پروژه طراحي نانوکامپوزيتي بود که بتواند انتقال الکترون بين سطح الکترود و پروتئين‌ها و آنزيم‌هاي ردکس را تسريع کرده و ردکس پروتئين را در ولتاژهاي پايين کاتاليز نمايد. اين امر مي‌تواند در طراحي حسگرهاي زيستي و براي بررسي اثر داروها و مواد مضر بر ماکرومولکول‌هاي زيستي، ارائه روشهاي نوين در اندازه‌گيري غلظت انواع پروتئين‌ها در مايعات داخل و خارج بدن حتي در مقادر بسيار کم، مفيد واقع شود".

دکتر رضايي در بيان تشريح نحوه انجام کار و نتايج حاصل افزودند: " اين پژوهش در دو بخش انجام شده است: بخش اول مربوط به طراحي يک نانوکامپوزيت جديد به وسيله يک پليمر (نافيون) و يک ماده الکترواکتيو (ريبوفلاوين) است. اين نانوکامپوزيت در نهايت براي طراحي يک فيلم فعال الکتروترانسفر مورد استفاده قرار مي‌گيرد که مي‌تواند کاربري‌هاي الکتروشيميايي (حسگرها، باطري ها، پيل‌ها و. . .) بسياري داشته باشد. بخش دوم با موضوع اصلاح سطح الکترود طلا با استفاده از فيلم الکتروترانسفر و بکارگيري آن در تشخيص پروتئين (حسگر زيستي) تعريف گرديده است. اين الکترود توانمندي اندازه‌گيري غلظت اندک پروتئين‌ها در محلول را داشته و همچنين مي‌تواند در طراحي انواع حسگرهاي زيستي براي تشخيص‌هاي زيست‌محيطي (بسته به پروتئين مورد استفاده) مورد استفاده واقع شود.

در اين تحقيق پس از تثبيت پليمر نافيون، محلول ريبوفلاوين به آن اضافه گرديد و در ادامه رسوب حاصل در غلظت تحت کنترل، با استفاده از ميکروسکوپ الکتروني و اسپکتروسکوپي بررسي شد. سپس با استفاده از روش الکتروشيمي (به روش ولتامتري چرخه‌اي)، خصوصيات الکتروشيميايي فيلم ساخته شده ارزيابي گرديد. ما در پايان از الکترود اصلاح شده با اين فيلم در تشخيص پروتئين ردکس هيدروژن پراکسيداز و طراحي حسگر زيستي اندازه‌گيري پراکسيد هيدروژن استفاده نموديم. به نحويکه الکترود اصلاح شده به عنوان الکترود کار، الکترود Ag/AgCl به عنوان الکترود مرجع و الکترود پلاتين بعنوان الکترود شمارنده قرار داده شد. علاوه‌بر اين ما در اين پروژه به بررسي اثر pH و قدرت يوني بر رفتار فيلم طراحي شده نيز پرداخته‌ايم".

روش مورد استفاده در اين تحقيق براي توليد نانوکامپوزيت نافئين- ريبوفلاوين، بسيار آسان و ارزان بوده و با توجه به پايداري و کارايي بالاي نانوکامپوزيت توليدي، به راحتي مي‌توان آنرا در مقادير صنعتي توليد نمود. نانوکامپوزيت ساخته شده در اين پژوهش مي‌تواند در دو زمينه طراحي انواع حسگر زيستي (با تثبيت انواع پروتئين‌هاي متفاوت روي آن) و صنايع مرتبط با الکتروشيمي (مانند انواع پيل ها، باطري‌ها و. . . ) تجاري سازي گردد.

اين پروژه با همکاري خانم دکتر شهين احمديان (رئيس آزمايشگاه ميکروسکوپ الکتروني مرکز تحقيقات بيوشيمي و بيوفيزيک دانشگاه تهران) و بهره‌مندي از حمايت‌هاي تشويقي ستاد انجام پذيرفته است. جزئيات اين طرح در مجله Biosciences (جلد 33، شماره 2، صفحات 279-287، سال 2008) منتشر شده است. 
 منبع : ستاد فنآوری نانو

پژوهشگران دریافتند اولین داروی خوراکی با طیف گسترده که بازدارنده رگ‌زایی (angiogenesis inhibitor) است و با روش‌های فناوری‌نانو فورموله شده‌است، در موش‌ها خاصیت ضد سرطانی دارد.

این دارو که لودامین نام دارد، سمی نیست و میتواند به‌صورت خوراکی مصرف شود.
از این دارو می‌توان به‌عنوان درمان نگه‌دارنده طولانی‌مدت یا پیش‌گیرنده‌ای برای بیمارانی که مبتلا به انواع سرطان استفاده کرد.
این دارو با جلوگیری از رشد رگ‌های خونی تغذیه‌کننده تومور، باعث جلوگیری از تشکیل و برگشت تومور می‌شود.
لودامین در بیماری‌هایی مثل macular degeneration وابسته به سن و التهاب مفاصل (arthritis) هم مفید است که رشد نابجای رگ‌های خونی در آنها دخیل است.
لودامین یک فرمولاسیون آهسته‌رهش جدید داروی TNP-470 است که دو دهه پیش تولید شده و از اولین داروهای بازدارندة رگ‌زایی است که وارد مطالعات بالینی شد.
در مطالعات بالینی TNP-470، طیف وسیعی از سرطان‌ها؛ از جمله انواع متاستاتیک آن را متوقف می‌کرد، ولی به‌علت وجود اثرات جانبی نورولوژیک که گه‌گاه در دوزهای بالای دارو رخ می‌داد، استفاده از آن در 1990 متوقف شد.
لودامین کارایی و گستردگی TNP-470 را حفظ کرده؛ در حالی که سمیت نورولوژیک آن را به دنبال ندارد و فراهمی زیستی خوراکی (oral availability) آن تقویت شده‌است. لودامین علاوه بر اینکه به تمام آزمایش‌های مربوط به رگ‌زایی جواب مثبت داده، در مدل موش، منجر به کاهش متاستاز به کبد شده‌است.
متاستاز به کبد از عواقب مرگ‌بار اکثر سرطان‌هاست که درمان مناسبی برای آن در دست نیست.
محققان در فرمولاسیون ابتدایی یک پلیمر بلند را به دارو متصل کردند تا از عبور آن از BBB جلوگیری شود.
این فرمولاسیون که کاپلوستاتین نام گرفت سمیت نورولوژیک را ندارد و وارد کارآزمایی‌های بالینی شد؛ اما این دارو باید داخل وریدی تجویز می‌شد.
به همین دلیل این گروه راه دیگری را در پیش گرفت؛ آنها دو پلیمر کوتاه (PEGوPLA) را به TNP-470 متصل کردند.
مشاهده شد که از ترکیب این پلیمرها با اندازه‌های مختلف، نانوذره‌ای پایدار تشکیل می‌شود که در واقع یک میسل پلیمریک است و در مرکز خود TNP-470 را دارد.
این پلیمرها که FDA-approved هستند، دارو را در محیط اسیدی معده مصون داشته، اجازه می‌دهند دارو پس از مصرف خوراکی جذب شود.
به گزارش ایسکانیوز به نقل از نانو، میسل‌ها پس از رسیدن به تومور با آب واکنش داده، شکسته می‌شوند و دارو را به‌آهستگی آزاد می‌کنند.
در آزمایش‌هایی که روی موش انجام گرفت، مشخص شد که لودامین مشخصاً نیمه ‌عمر بالاتری دارد؛ به‌صورت انتخابی در بافت تومور جمع می‌شود؛ از رگ‌زایی جلوگیری می‌کند و به‌خوبی مانع رشد تومور اولیه ملانوما و سرطان ریه در موش می‌شود.
ضمناً عارضه جانبی مشخصی در دوزهای مؤثر خود بروز نمی‌کند، همچنین لودامین بدون ایجاد سمیت در کبد جمع ‌شده، از متاستاز تومور جلوگیری می‌کند و باعث افزایش زنده ماندن می‌شود.

منبع:salamatnews.ir

پژوهشگران کشور با استفاده از نانو ذرات نقره موفق به تولید نوعی ظروف آنتی باکتریال شدند که قادر است مدت ماندگاری مواد غذایی را 2 تا 3 برابر افزایش دهد.

نیلوفر چاوشی مسئول واحد پلیمر شرکت نانو نصب پارس در گفتگو با مهر با بیان این خبر افزود: این شرکت توانست با تولید نانو ذرات سیلور محصولات مختلف در صنایع مختلف مانند پتروشیمی، خودرو، نساجی، کشاورزی، دامپروری، دام و طیور، رنگ و رزین، کاشی و سرامیک را تولید کند.

وی ضد باکتری، قارچ و ویروس را از خواص نانو نقره ذکر کرد و افزود: این مواد به دو صورت کولوئیدی و پودر تولید می شود. پودر نانو ذرات نقره در حد 5 تا 10 نانومتر است که بر بسترهای مختلفی چون ZMO، MGO ، کربنات کلسیم و نانو سیلس نشانده شد.

چاوشی با بیان اینکه کولوئید سیلور در حد 18 نانومتر تولید شد، اظهار داشت: با استفاده از این نانوذرات موفق به تولید ظروف بسته بندی شدیم که قادر است زمان نگهداری و ماندگاری مواد غذایی را 2 تا 3 برابر افزایش می دهد.

مسئول واحد پلیمر از استفاده از این نانو ذرات در تولید یخچالها خبر داد و به مهر گفت: استفاده از این نانو ذرات باعث می شود مواد غذایی در یخچال دیرتر فاسد شوند و زمان ماندگاری به ویژه در تابستان افزایش یابد.

به گفته وی در حال حاضر این شرکت با موفقت برخی از تولید کنندگان یخچال سازی قرار است در پروسه تولید این مواد در ساخت بدنه یخچالها و در برخی از بخشها مانند جا تخم مرغی استفاده شود.

چاوشی با اشاره به این مطلب که این مواد در تولید لباس نیز بکار برده شده است، خاطرنشان کرد: این مواد با جلوگیری از تعرق، مانع از ایجاد بوی بد در بدن و لباس شود. ضمن آنکه حساسیتهای پوستی را متوقف می کند.

چاوشی اضافه کرد: از آنجایی که لاتکس (پلاستیک خام) ایجاد حساسیتهای پوستی می کند با شرکت دستکش گیلان تفاهم نامه همکاری منعقد شد که طبق آن در پروسه تولید نانو سیلور برای جلوگیری از حساسیت پوستی استفاده می شود.

منبع:salamatnews.ir

 

 

محققان اعلام کردند که ترکیبات خاصی از کاکائو می تواند جریان خون در مغز را تقویت کند. ماده "فلاوانول" ماده ای مغذی موجود در کاکائو است که می تواند در سلولهای مغز به عنوان ضد اکسیداسیون و ضد عفونت کاربرد داشته باشد. این خصوصیات شیمیایی می تواند سلولها و نسوج مغز را از آسیب حفظ کرده و در نتیجه مانع بروز بیماریهای قلبی و سرطان شود. محققان بر این باور بودند که استفاده از غذا و نوشیدنی هایی که حاوی این ماده هستند می تواند فرایند مشکلات مغزی را با کاهش رو به رو کند و برای اثبات آن بر روی 34 فرد 59 تا 83 ساله که اعتیاد نداشته و به بیماریهایی نظیر دیابت یا فشار خون مبتلا نبودند، آزمایش به عمل آوردند. افراد مورد آزمایش در یک گروه میزان 450 میلی گرم از فلاوانول را دو بار در روز مصرف کرده و گروه دوم مقدار 18 میلی گرم از آن را مورد استفاده قرار دادند و سپس برای بررسی توسط دستگاه فراصوتی به آزمایشگاه منتقل شدند. بر اساس گزارش CBCNEWS، پس از گذشت یک هفته میزان تقویت جریان خون در افرادی که میزان بالایی از فلاوانول را مصرف کرده بودند 8 درصد افزایش یافته بود که در هفته دوم به 10 درصد رسید. در عین حال بهبود جریان خون در افرادی که میزان بیشتری از این ماده را مصرف کرده بودند بسیار چشمگیرتر از کسانی بود که میزان کمتری از این ماده را مصرف کرده بودند. محققان با مشاهده این نتایج اعلام کردند که ماده فلاوانول موجود در کاکائو می تواند در بهبود شرایط مغز برای جلوگیری از ابتلا به بیماریهایی مانند جنون و سکته مغزی بسیار موثر باشد. منبع:salamatnews.ir

يک گروه تحقيقاتي از دانشگاه کاليفرنيا واقع در سن‌ديگو بر اين عقيده‌اند که مي‌توان سرطان را با يک باکتري سمي سرخ‌رنگ طويل‌الرشته - که در جنوب اقيانوس اطلس در زير گياهان منگرو رشد مي‌کند- درمان کرد. اين دانشمندان دريافتند که ماده‌اي قوي به نام گيسوي پري دريايي در اين باکتري وجود دارد که سلول‌هاي تومور را مي‌کشد.

اين مادة مؤثر ـ که به سوموسيستئين‌آميد A يا ScA معروف است ـ مي‌تواند سلول‌هاي سرطاني را هدف قرار داده، نابود کند، همچنين با جلوگيري از تشکيل رگ‌هاي خوني ـ که سلول را تغذيه مي‌کنند ـ از رشد تومور جلوگيري مي‌کند. تنها سه ميلي‌گرم از اين ماده(معادل يک دانه برنج) براي مقابله با يک استخر پر از سلول سرطاني کافي است.

اين گروه ابتدا ScA را از باکتري فوق در سواحل فيجي جمع‌آوري کردند؛ البته ساختار اين ماده ساده است و امکان توليد صناعي آن وجود دارد؛ از اين رو جمع‌آوري ميزان زيادي از آن براي مراحل بعدي تحقيق ضرورتي ندارد، سپس اين ماده را روي سلول‌هاي سرطاني در محيط تخم‌مرغ زنده آزمايش کردند. در گام بعد آزمايش بايد روي انسان صورت مي‌گرفت؛ اين مرحله بسيار مهم بود زيرا ماده بايد بدون آسيب رساندن به بافت زنده به هدف برسد، براي اين مقصود از فناوري‌نانو استفاده شد.

ScA خودبه‌خود به تکه‌هايي به اندازة مولکولي انبوه مي‌شود؛ در واقع خودبه‌خود تشكيل نانوذره مي‌دهد. پس مي‌توان به‌راحتي و با استفاده از فناوري‌نانو بدون آسيب رساندن به سلول‌هاي زنده، وارد آنها شده، اين ماده را به تومورها برساند. بدون استفاده از فناوري‌نانو اين مواد براي بدن بسيار سمي هستند. گفتني است مواد بسياري هستند كه طبيعتاً اين گونه‌اند ولي با وجود دارورساني با کمک فناوري‌نانو، مي‌توانند به يک فراوردة دارويي تبديل شوند.
 منبع :ستاد ویژه توسعه فنآوری نانو

 تحقيقات نشان مي‌دهد كه نوشيدن مرتب چاي سبز مي‌تواند در پيشگيري و درمان بيماري‌هاي ناعلاجي مثل سرطان بسيار موثر باشد. چاي سبز حاوي مواد تركيبي به نام فيتوكميكال و پوليفنول است كه اين تركيب‌ها نوعي آنتي‌اكسيدان محسوب مي‌شوند. آنتي‌اكسيدان قابليت مبارزه با سلول‌هاي سرطاني را داراست

اين تركيب مي‌تواند از رشد سلول‌ها و تومورهاي سرطاني جلوگيري كند. تحقيقات به عمل آمده نشان مي‌دهد كه افرادي كه روزانه چاي سبز مي‌نوشند خطر ابتلا به سرطان خود را تا حد بسيار زيادي كاهش مي‌دهند.

همچنين اشخاص مبتلا به سرطان‌هايي نظير، سرطان خون، ريه، معده، سينه و روده كه چاي سبز مي‌نوشند در درمان بيماري خود كمك عمده‌اي مي‌كنند.

به افراد سرطاني البته نوشيدن 2 يا 3 فنجان چاي سبز در روز پشنهاد مي‌شود.

اینترفرون ها پروتئین های کد شده بوسیله ی میزبان هستند که روند همانند سازی ویروس ها را مهار کرده و توسط حیوانات یا سلول های کشت شده سالم در پاسخ به عفونت ویروسی یا عوامل القاء کننده دیگر تولید می شوند.عقیده بر این است که این ترکیبات رده نخست دفاع بدن علیه عفونت ویروسی هستند.اینترفرون ها ایمنی هومورال و سلولی را تنظیم می کنند و اعمال تنظیمی مهمی جهت رشد سلول ها دارند.اینترفرون ها انواع متعددی دارند که در سه گروه کلی قرار می گیرند.

1-     آلفا که در لکوسیت ها منشا می گیرند و دارای 143 اسید آمینه می باشد.

2-     بتا که منشا سلول اصلی آن فیبروبلاست ها بوده ، 145 اسید آمینه دارد.

3-     گاما با منشا لنفوسیتی و 146 اسید آمینه دارد.

اندازه اینترفرون های مختلف مشابه یکدیگر می باشد اما از لحاظ آنتی ژنی با یکدیگر تفاوت دارند.

سنتز اینترفرون ها:

اینترفرون ها بوسیله ی تمام گونه های مهره داران ساخته می شوند. سلول های طبیعی تا زمانی که جهت سنتز اینترفرون القاء نشده باشند معمولاً این کار را انجام نمی دهند.عفونت های ویروسی یکی از عوامل قوی تولید اینترفرون هستند.ویروس های RNA مقایسه با ویروس های DNA عوامل القاء کننده قویتر جهت تولید اینترفرون می باشند.

فعالیت ضد ویروسی اینترفرون:

اینترفرون ها برای نخستین بار بر اساس قابلیت جلوگیری از عفونت ویروسی در سلول های کشت شده شناسایی شده اند. اینترفرون ها به فاصله زمانی کوتاهی(کمتر از 48 ساعت) پس از عفونت ویروسی در حیوانات سالم ساخته می شوند و سپس تولید ویروس ها کاهش می یابد.آنتی بادی تا چند روز پس از کاهش تولید ویروس ها در خون حیوان آزمایشگاهی ظاهر نمی شود.این ارتباط زمانی نشان دهنده آن است که اینترفرون ها نقش مهمی در دفاع میزبان علیه عفونت های ویروسی دارند.

عملکرد اینترفرون ها تقریباً در تمام موارد اختصاص به گونه میزبان دارد.بر عکس،فعالیت اینترفرون ها اختصاص به یک نوع ویروس خاص ندارد؛به طوری که این ترکیبات می توانند همانند سازی انواع مختلفی از ویروس ها را مهار کنند.هنگامی که اینترفرون پیش از روند عفونت به سلول ها اضافه شود،همانند سازی ویروس ها به طور بارزی مهار می شود اما عملکرد سلول تقریباً در حد طبیعی باقی می ماند.

اینترفرون خود عامل ضد ویروسی نیست؛بلکه اینترفرون از طریق سنتز سایر پروتئین هایی که عملاً روند همانند سازی ویروس را مهار می کنند باعث ایجاد وضعیت ضد ویروسی می شود.

 

                 

                           

 منبع:وبلاگ زیست شناسی بندر دیر

استاد ایرانی دانشگاه ایلینویز و پژوهشگری از دانشگاه علوم پزشکی مشهد در تحقیقاتی مشترک به روشی جدید برای تشخیص زودهنگام آلزایمر به کمک نانوحسگرها دست یافتند.
از آنجا که روند حاد شونده عصبی مربوط به آلزایمر پیش از بروز نشانه های بیماری شروع به پیشرفت می کند، لزوم یافتن یک ابزار تشخیص از حساسیت بسیار بالاتری نسبت به بافت برداری از مغز برخوردار است. قابلیت رزرو مغز ، افراد مبتلا به آلزایمر را قادر به تحمل تغییرات پاتولوژیکی در مغزشان می کند.

استاد غلامعلی منصوری و دکتر امیر ناظم که یافته های تحقیقاتشان را در مجله Journal of Alzheimer’s Disease ارائه داده اند، معتقدند فن آوری نانو می تواند پایه این ابزارهای تشخیصی جدید برای شناسایی زودهنگام آلزایمر باشد و این به سبب قابلیت شناسایی مراکز تجمع با سطح تراکم بسیار پایین بیومارکرهای آلزایمر در نانوفن آوری است.

افزون بر این، با هدف قراردادن آسیب شناسی دقیق مرتبط با این بیومارکرها، ابزار نانوتکنولوژیکی می تواند آلزایمر نهفته را در مراحل اولیه و مستقل از رزرو مغزی تشخیص دهد.

از تست های بیومارکر و نانوسنسورهای تشدید سطح پلاسمون (LSPR) به عنوان دو روش برای تجزیه و تحلیل مایع اسپینال مغزی (CSF) در بیومارکرهای آلزایمر نام برده شده است.

به گفته آنها هدف اصلی از تشخیص زود هنگام پاتولوژی نهفته آلزایمر، تکوین یک «بیوسنسور» قابل کاشت و ایمن برای کنترل دراز مدت بیومارکرهای آلزایمر در CSF است. چنین سنسوری باید بتواند در نوع عامل شناسایی بیومارکر را به ابزار خارجی انتقال دهد. ابزار خارجی سیگنال های فرستاده شده را ضبط و میزان تجمیع بیومارکرهای آلزایمر در CFS را گزارش می دهد.

دکتر منصوری ، استاد دانشکده بیومهندسی و مهندسی شیمی دانشگاه ایلینویز در شیکاگو ، اظهار کرد: در این تحقیقات که طی مدت دو سال با همکاری دکتر امیر ناظم از دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شده، نحوه استفاده از نانو فن آوری را برای پیش بینی و معالجه بیماری آلزایمر مورد بررسی قراردادیم که نتایج آن در مقاله مفصلی در ماه آوریل در مجله بین المللی Journal of Alzheimer’s Disease منتشر شد.

وی خاطرنشان کرد: براساس این مطالعه با وجود این که نمی توان آلزایمر را به تنهایی با تکنیک های نانوفن آوری درمان کرد، اما به کمک آن می توان دتکتوری ایجاد کرد که بتوان آلزایمر را زودتر تشخیص داد و با توجه به این که بیومارکرهای آلزایمر در نخاع هستند و به آسانی وارد خون نمی شوند تا قابل تست آزمایشگاهی باشند و نمونه گیری از این نقاط خطرناک و مشکل است از طریق نانو فن آوری می توان به زودی آن را تشخیص داد زیرا افرادی که مبتلا به آلزایمر می شوند در اعمال و رفتار و طرز فکرشان ظاهر نمی شود و فراموشی فرد بعدها مشخص می شود.

دکتر منصوری تصریح کرد که در حال حاضر پروژه ای هم برای پیشگیری از نوع خاصی سرطان از طریق فن آوری نانو دارد که در مرحله ثبت پتنت است و طرحی نیز در زمینه بررسی پروتئین ها و بیومولکول ها برای معالجه سرطان را در دست اجرا دارد.

این استاد نانوفن آوری که از نخستین سال های ورود این فن آوری نوین به کشور با ارتباط علمی موثر با محققان این رشته، تلاش شایانی در جهت انتقال تجارب و دانسته های خود به کشور داشته است در پایان با ابراز خرسندی از روند رو به رشد فن آوری نانو و شیب رشد تولیدات علمی کشور از نقش موثر ستاد ویژه توسعه فن آوری نانو در این پیشرفت ها تقدیر و خاطرنشان کرد: ستاد ویژه توسعه فن آوری نانو در تمام ابعاد کمک می کند که علم و صنعت نانو در ایران به پیش رود و این حرکت با حمایت از دانشگاه ها و شرکت ها و نیز ارائه بورس تحصیلی به دانشجویان در حال انجام است.

 

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

بیوتکنولوژی گیاهی