تبليغاتX
بيوتكنولو‍ژي و نانوتکنولوژی امروز - رفع آلودگي‌هاي ميکروبي از آب به وسيله نانوفيلتر
محققان دانشکده فني دانشگاه تهران با همکاري پژوهشگاه صنعت نفت، موفق به توليد آزمايشگاهي نانوفيلتر تصفيه کننده آب از آلودگي‌هاي ويروسي و ميکروبي با استفاده از نانولوله‌هاي کربني براي مصارف دارويي شدند.

با توجه به آنکه آب يکي از پرمصرف‌ترين مواد در تهيه مواد اوليه، فرمولاسيون و توليد مواد دارويي است و از نظر استاندارد و کيفيت، کنترل ميکروبي آب در مراحل تهيه، نگهداري و توزيع آن حائز اهميت مي‌باشد، فيلترهاي با اندازه تخلخل نانومتري با توانايي تصفيه آب از آلودگي‌ها مي‌توانند نقش مهمي را ايفا کنند.

اين پژوهش توسط آقاي مهندس سيد طه سيدمصطفوي فارغ‌التحصيل کارشناسي ارشد مهندسي شيمي دانشگاه تهران با راهنمايي آقاي دکتر محمدرضا مهرنيا (عضو هيات علمي دانشگاه تهران) و آقاي دکتر عليمراد رشيدي (عضو هيات علمي پژوهشگاه صنعت نفت) در قالب پروژه کارشناسي ارشد، انجام شده است.

آقاي سيدمصطفوي در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري‌نانو اظهار داشتند: "در حال حاضر فناوري فيلتراسيون نقش مهمي در تهيه آب‌هاي دارويي ايفا مي‌کند و گستره بزرگي از کاربردها را به خود اختصاص داده است. با توجه به ضرورت حذف ويروسها و ميکروب‌ها از آب و کوچکي اندازه آنها، توليد فيلتري با اندازه تخلخل نانومتري امري ضروري به‌نظر مي‌رسد".

ايشان در ادامه گفتگو و در تشريح نحوه انجام کار افزودند: "اين پژوهش در دو مرحله ساخت نانوفيلتر از نانولوله‌هاي کربني در شرايط بهينه و سپس تست آن براي جداسازي ويروسها و ميکروبها انجام شده است. در مرحله ساخت نانوفيلتر ابتدا به روش شناورسازي کاتاليست، نانولوله‌هاي کربني از خوراک هيدروکربني در دماي 900 درجه سانتيگراد توليد و سپس به طور پيوسته در همان راکتور به صورت نانوفيلتر شکل‌دهي گرديد.

پس از آن مقاومت مکانيکي آن طي عمليات حرارتي و استفاده از افزودني‌ها بالا برده ‌شد. قابليت جداسازي ويروس‌ها و باکتري‌ها توسط اين نانوفيلتر به ترتيب با انجام آزمايش جداسازي ويروس MS2 و باکتري Ecoli، که به عنوان شاخص جداسازي ويروس‌ها و باکتري‌ها در مقالات مطرح هستند، مورد بررسي قرار گرفت که با نتايج موفق‌آميزي همراه بود. علاوه بر اين امکان جداسازي يونهاي چندظرفيتي توسط فيلتر نيز آزمايش شد که نتايج آن نشان‌دهنده وجود اين قابليت براي فيلتر بود".

مهندس سيدمصطفوي در پايان به امکان استريل کردن اين نانوفيلتر به‌وسيله حرارت و همچنين احياء کامل آن پس از مصرف اشاره نمودند و توسعه اين نوع از فيلترها و انجام فرآيندهاي تصفيه را با آنها در مقايسه با فيلترهاي ديگر کم‌هزينه‌تر و با مصرف انرژي کمتر عنوان کردند و در صورت حمايت صنايع ذي ربط توليد اين نانوفيلتر را در مقياس صنعتي امکان‌پذير دانستند.
 
نوشته شده توسط علی نیکدل  | لینک ثابت |





Powered by WebGozar