بيوتكنولو‍ژي و نانوتکنولوژی امروز

يک گروه پژوهشي از دانشگاه MIT، در حال تحقيق روي ميله‌‌هاي کوچک طلا براي استفاده از آنها در مبارزه با سرطان هستند. عرض اين ميله‌ها ده ميليونيم متر و طولشان 40 ميليونيم متر است. فرق اين مواد با نانوطلاهاي کروي‌اي که قبلا ساخته مي‌شد، در توانمندي آنها براي جذب نور زيرقرمز است. ليزر زيرقرمز بدون وارد ساختن آسيب به سلول‌‌هاي اطراف، آنها را فعال مي‌کند؛ زيرا سلول‌‌ها توانايي جذب اين نور را ندارند.

سطح خارجي اين ميله‌‌ها پوشيده از مولکول‌‌هايي است که در حين مراحل توليد به‌‌عنوان محصول جانبي ايجاد مي‌‌شود، اين مولکول‌‌ها مانع از بروز خاصيتي مي‌‌شوند که محققان ايجاد آن را پيش‌بيني مي‌كردند. اين مولکول‌‌هاي آلي، CTAB هستند و تمايل دارند تا از سطح جدا شده، دوباره به آن بچسبند. وجود CTAB، در چسبيدن ساير مولکول‌‌هايي كه در رساندن DNA و داروها به اين ماده استفاده مي‌شود، مشکل ايجاد مي‌كند.

محققان دريافتند گرمايي که از طريق نور زيرقرمز به نانوميله‌‌ها مي‌‌رسد، در غلظت‌‌هاي کم CTAB، بيشتر و در غلظت‌‌هاي بالاتر CTAB، کم‌‌تر به‌وسيلة جذب مي‌شود، اين مسئله مي‌‌تواند در از بين بردن تومورها به روش سوزاندن بسيار مهم باشد.

همچنين آنها دريافتند که چگونه مي‌توان CTAB را با گروه شيميايي تيول جايگزين کرد؛ زيرا گروه تيول محکم‌‌تر به نانوميله متصل مي‌‌شود و مانند CTAB تمايل به جدا شدن و اتصال دوباره ندارد و مولکول‌‌هاي ديگر مانند DNA، مي‌‌توانند به‌راحتي به انتهاي تيول متصل شوند.

اين گروه در آينده مي‌‌خواهند نانوميله‌‌هايي بسازند که حامل DNAهايي با کاربرد مشخصي باشد كه حتماً به سلول هدف برسند؛ براي مثال از DNAهايي استفاده کنند که مي‌‌تواند ساخت پروتئين را متوقف کرده، از بيان بيش از حد آن جلوگيري کند.
 

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

بیوتکنولوژی گیاهی