بيوتكنولو‍ژي و نانوتکنولوژی امروز

دانشمندان براي هدفمند كردن نانوذرات سيليکا آنها را با پليمر پوشاندند تا بتوان از آن براي درمان نخاع آسيب‌ديده در خوکچة هندي استفاده كرد، همچنين آنها براي رساندن PEG و هيدرولازين به سلول‌‌‌‌هاي مغزي-نخاعي(که داراي آسيب ثانويه بودند) از اين نانوذرات ساخته‌شده استفاده کردند.

اين گروه قبلاً از PEG براي درمان موش‌‌‌‌هايي با آسيب مغزي و سگ‌‌‌‌هايي با آسيب نخاعي استفاده کرده بودند. PEG سلول‌‌‌‌هاي آسيب‌ديده را پيدا كرده، محل جراحت را مي‌‌‌‌چسباند و از آسيب بيشتر جلوگيري مي‌‌‌‌کند، همچنين عمل سلول‌‌‌‌ها را به حالت اوليه برمي‌‌‌‌گرداند. در اينجا ترکيب و غلظت PEG عامل محدودکننده است. اگر براي قوي شدن ترکيب PEG، آن را عوض کنيم، اتيلن گلايکول توليد مي‌‌‌‌شود که سم موجود در ضد يخ است. با تغيير غلظت PEG، محلول صابوني شده، در تزريق آن مشکل ايجاد مي‌‌‌‌شود. دانشمندان براي حل اين مشکلات از نانوذرات سيليکا استفاده کردند.آنها اين ذرات را با PEG پوشاندند و براي درمان جراحت نخاعي در خوکچه‌‌‌‌ي هندي به کار بردند. نتايج حاصله، حاکي از بهبود فعاليت فيزيولوژيک اين سلول‌‌‌‌ها بود.

در مرحلة بعد محققان PEG و هيدرولازين(که دارويي ضد فشار خون است) را به نانوذرات سيليکاي متخلخل افزودند. اين ذرات سوراخ‌‌‌‌هايي دارند که دارو را نگه داشته، آن به سلول‌‌‌‌هاي آسيب‌ديده مي‌‌‌‌رساند. هيدرولازين با اين روش مي‌تواند با آسيب ثانوية سلول‌‌‌‌هايي که بعد از جراحت اوليه ايجاد مي‌‌‌‌شود، مقابله کند. وقتي سلول‌‌‌‌ها مجروح مي‌شوند، سموم طبيعي آزاد مي‌‌‌‌کنند؛ آکرولئين يکي از قوي‌‌‌‌ترين اين سموم است که يک تهديد براي صنايع محسوب مي‌‌‌‌شود و هيدرولازين پادزهر آن است.

اين گروه آکرولئين را به سلول‌‌‌‌ها القا کرده، سپس آنها را با PEG و هيدرولازين(که در نانوذرات سيليکاي متخلخل قرار داده بودند) درمان کردند. نتايج حاکي از برگشت عملکرد سلول‌‌‌‌هاي آسيب‌ديده بود

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

بیوتکنولوژی گیاهی