بيوتكنولو‍ژي و نانوتکنولوژی امروز

يک گروه تحقيقاتي از دانشگاه کاليفرنيا واقع در سن‌ديگو بر اين عقيده‌اند که مي‌توان سرطان را با يک باکتري سمي سرخ‌رنگ طويل‌الرشته - که در جنوب اقيانوس اطلس در زير گياهان منگرو رشد مي‌کند- درمان کرد. اين دانشمندان دريافتند که ماده‌اي قوي به نام گيسوي پري دريايي در اين باکتري وجود دارد که سلول‌هاي تومور را مي‌کشد.

اين مادة مؤثر ـ که به سوموسيستئين‌آميد A يا ScA معروف است ـ مي‌تواند سلول‌هاي سرطاني را هدف قرار داده، نابود کند، همچنين با جلوگيري از تشکيل رگ‌هاي خوني ـ که سلول را تغذيه مي‌کنند ـ از رشد تومور جلوگيري مي‌کند. تنها سه ميلي‌گرم از اين ماده(معادل يک دانه برنج) براي مقابله با يک استخر پر از سلول سرطاني کافي است.

اين گروه ابتدا ScA را از باکتري فوق در سواحل فيجي جمع‌آوري کردند؛ البته ساختار اين ماده ساده است و امکان توليد صناعي آن وجود دارد؛ از اين رو جمع‌آوري ميزان زيادي از آن براي مراحل بعدي تحقيق ضرورتي ندارد، سپس اين ماده را روي سلول‌هاي سرطاني در محيط تخم‌مرغ زنده آزمايش کردند. در گام بعد آزمايش بايد روي انسان صورت مي‌گرفت؛ اين مرحله بسيار مهم بود زيرا ماده بايد بدون آسيب رساندن به بافت زنده به هدف برسد، براي اين مقصود از فناوري‌نانو استفاده شد.

ScA خودبه‌خود به تکه‌هايي به اندازة مولکولي انبوه مي‌شود؛ در واقع خودبه‌خود تشكيل نانوذره مي‌دهد. پس مي‌توان به‌راحتي و با استفاده از فناوري‌نانو بدون آسيب رساندن به سلول‌هاي زنده، وارد آنها شده، اين ماده را به تومورها برساند. بدون استفاده از فناوري‌نانو اين مواد براي بدن بسيار سمي هستند. گفتني است مواد بسياري هستند كه طبيعتاً اين گونه‌اند ولي با وجود دارورساني با کمک فناوري‌نانو، مي‌توانند به يک فراوردة دارويي تبديل شوند.
 منبع :ستاد ویژه توسعه فنآوری نانو

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

بیوتکنولوژی گیاهی